|
โอ๊ย.........เหงาๆๆๆๆๆๆเป็นอะไรวันนี้มันเป้นอะไร.... ไม่มีคำตอบเหรอนี้....ฉันรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับใจของฉัน ที่แท้เราก็คิดถึงใครบ้างคนก็เท่านั้นเอง....ใจตัวเองรู้เอง วันนี้ก็มีงานสอนนักเรียนก็แค่ 2 ชั่วโมงไม่มากไม่มาย .........ummm i can do................. อะไรกันเป็นบ้าไปแล้วฉันนี่...คงไม่ได้ทานยาระงับประสาท สังสัยต้องไปขอที่น้องสาวของฉันที่ imformation room. I think her have a lot ....hahaha..... วันนนี้ไม่ได้รับดทรศัพทืทางไกลจากอีกซีกโลก ต้องการกำลังใจจากใครบ้างคน I want powerful from him.. มากไป มากไป ที่จริงก็ไม่มีอะไรมาก เราก็เขียนเมลล์ถึงเขาทุกๆ วัน จนเป็นเรื่องปกติและเป็นกิจวัตรที่ฉันต้องทำเป้นประจำ ถ้าไม่ได้ทำก็เหมือนขาดบางสิ่งบางอย่างไปในหนึ่งวัน จากที่ฉันผ่านอะไรหลายๆๆๆอย่างมาครึ่งชีวิตของฉัน ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเป็นช่วงที่ดีที่สุดและมีความสุขที่สุด เพราะเมื่อก่อนฉันไม่เคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกแบบนี้เลย พูดออกมาได้เลยว่ามีความสุขที่สุดในช่วงอายุ 30 และได้เป็นดสดอีกครั้ง เมื่อวานตอนเย็นได้คุยกับน้องสาวเกี่ยวกับ รักแท้ คู่แท้ แล้วมานั่งคิดว่าเราจะมีหรือเปล่าน่ะ น้องสาวบอกว่า พี่หนูก็เชื่อนะแต่ว่าไม่รู้จะมาเมื่อไหร่ โอ้...ปวดหัวแต่ฉันก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรมากมาย แต่ถ้ามาเร็วได้ก็ยิ่งดีจะได้เรียนรู้กันไปเลย สังสัยวันที่มีก็คงมีความสุขไม่ใช่เล่น I hope so ที่ได้มานั่งคุยกันตอนเย็นเพราะอะไรรู้ไหม เพราะว่าฝนตกหนักกลับบ้านไม่ได้ เลยคุยกันเลยเปื่อยจนถึง 6 โมงเย็น ฝนหยุดตกก็กลับบ้าน.....เออ ในแต่ละวันเราก็มีความเหงาในบ้างช่วงเวลา ฉันรู้แล้วถ้าเหงาเราก็มานั่งและเขียนอะไรก็ได้ เพื่อให้เราไม่รู้สึกว่าว่างหรือถ้าคิดถึงใครเรา ก็เอารูปเขามาดูแค่นี้ก็เพียงพอกับความรู้สึกดีเพิ่มพลัง ให้กับตัวเอง หวังไว้ลึกๆๆๆคนที่เรารอนั้นสามารถรับรู้ความรู้สึกของเรา และอยากให้เขาคิดถึงฉันบ้างแค่นี้ก็อุ่นใจ และมีความสุขแล้วแค่เขาไม่เคยลืมและยังเสมอต้นเสมอปลายกับเราก็ดี ซึ่งเป็นการเริ่มการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เราไม่ควรเร่งหรือรีบร้อนไป อะไรก็ต้องเกิดขึ้นได้เสมอ บ้างที่วันหนึ่ง เขาอาจบอกมาว่า ผมรักคุณ คิดถึงคุณทุกวัน อะไรมากมาย แต่ตอนนี้ก็แล้วแต่ว่าเรากับเขานั้นเคยร่วมบุญกันมามากแค่ไหน แล้วฉันจะเคยดู......รักแท้.......ซึ่งเป็นของขวัญจากฟ้าที่ประทานมาให้
|
Comments
